கண்மணியின் வண்ணம் பேசும் சாரல் ….

 கருவிழி இருளுக்குள் மழைத்துளியின் முத்தம் 

என் கண்ணத்தின் கண்ணீர்த்துளி  வானம் தந்த சீதனம் 

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்....

 கனவே !!

நீ பேசாதே என்னோடு 

நான் விழுத இடம் 

தரையென்றால் எழுந்திடுவேன் 

நான் புதைகுழிக்குள் 

புதைந்து கொண்டு 

இருக்கின்றேன் 

காப்பாற்றும் இறைவன்.

 கல்லின்  வடிவில் 

என் முன்னே 

நீயோ 

தூக்கத்தை கெடுக்கின்றாய் 

விழியேடு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

சகி !!

காற்றோடு நாணல் 

சாய்ந்தாடும் கரையில்   நின்று  

நின்றாடும் தென்றலோடு 

வந்தாடும் மயில் போல்  

உன்னை  சுற்றிய 

இலையுதிர்காலத்து 

இலைகளின் நடுவே  அமர்ந்து 

காலால் கோலாமா சகி !!

உனக்கா ஒன்று. கொண்டுவந்தேன் 

பார் !! 

கடல் ஆடும். அலைபோல் 

விளையாடும்   வாழ்வில்  

நிலையான கற்பனையில் 

நியாமற்று போன 

கனைவினை நினைத்தபடி 

இருக்கின்றேன் கிருஷ்ணா !!

எங்கே காட்டு பார்க்கலாம் 

நீ   நின்றாடிய வயதில்  

ஆசைப் பட்டு  போட்ட 

கால்கொலுசினை போல் 

ஒன்று !!

நீ நிறாட முடியா. கலாமத்தில் 

கொண்டுவந்தேன். உனக்காய் 

இப்போ பார் சகி !!

அடடா !!

கால்களில் தங்கத்தை 

போட்டு அழகு பார்க்கும் காலமதில் 

என் மனதின்  மென்மைபோல் 

நீ  மல்லிகை மொட்டெடுத்து. 

காலுக்கு ஒர் கொலுசை 

எனக்கா தொடுத்து 

எடுத்து வந்தாயா கிருஷ்ணா !!

அற்புதம் !!!

வாசம் பேசும் வனத்தின் 

நடுவே வாசம் வீசும் உன் கால்கொலுசு 

பேசும் அன்பு என்னை மீண்டும் 

குழந்தையாய் துளிக்குதித்தாட 

சொல்லுது மண்ணில் !!

கிருஷ்ணா தொலைந்து போன  

வாழ்வில் தொலைக்க பட்ட 

வாசம் !என் பாதங்களில் 

உயிர் பெறுகின்றது  உன்னால் தான்!!!

கீற்றுகுள் இருவிழி தூறல் சாரலில்............,

 எரிந்த உடல்களின் 

சாம்பல்கள் 

புதைக்க பட்டதால் 

தானோ 

விழுந்த உயிர்கள்

 விதைக்க படாமலே 

புதைந்தது  மண்ணில் 

வீரம் விளையாடிய 

தேசமதில் மதிக்க படா 

கட்டமைப்பு திணிக்கப் பட்டதா. 

இல்லை !!

களவுபோனதே  ஒழுக்கம் !!

அதுதான் விழுந்த 

பூமியில் கொடுத்த 

விலைக்கு மலிவாய் 

கிடைக்கும் மது  பேசும் மொழி 

கொஞ்சம்  சிந்திக்க 

சொல்லுது!! வலியோடு 

புன்னகை ஏந்தியவர் கண்கள் 

மண்ணில் இன்னும்  விழித்து 

கொண்டே காத்திருக்கு 

தவறுகள் புரியாமல் !!

கீற்றுகுள் இருவிழி தூறல் சாரலில்............,

விழித்து கிடந்த 

விடுதலை 

மூடிக்கிடக்கின்றது மண்ணில் 

புதைக்க பட்ட  தியாகம் 

கார்த்திகை இருளுக்குள் !!

விட்டபோன சுகந்திரம் 

முட்டி மோதிக் கேக்கின்றது 

புதிய சுவாசம் !!

குறைக்க பட்ட 

எண்ணிக்கையிலும் 

கைகள் பற்றிக்கொள்ள 

முடியாமல் 

தவிக்கிறது  விழுதுகள் !!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்....

 பாவம் என்ற சொல்லுக்கு 

இறைவன் கொடுத்த  வரம் 

விதவை !!

விழியேடு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

நாங்கள் இழந்த  

வாழ்க்கைக்குள் 

அனைவரும் எதையோ 

தேடுகின்றோம் !ஆனால் 

எதை தேடுகிறோம். 

விட்ட தவறுகளில் 

நம்மை  திருத்திக்கொள்ளவா 

இல்லை !!

தவறுகள் செய்யாமல் 

இருக்கும் வாழ்க்கையை 

நாம் காற்று கொள்ளவா 

திருப்பி பார்த்தே என் 

கண்ணில் தெரிந்த தவறுகளை 

சரிசெய்ய முயசித்தேன்

 என் வாழ்க்கைக்குள் யாருமே 

இல்லை !!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்....

 ஒருமுறை !! திருப்பி பார்த்தேன் 

ஒளியிழந்து போன. என் 

 இருளின் நிறம் !!

தீயில் அடுக்கி வைத்த மரக்கட்டை 

போல் கிடந்தது!! என் 

கண் முன்னே!!எப்போதும் 

சாம்பல் ஆகுமா என்ற  ஒற்றை 

வண்ணத்தில்!!!

விழியேடு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

விதைத்த விதைகளில்  

பழுதோ இல்லை 

விழுந்த உணர்வில் 

இலையோ உயிர் !!

இன்னும் கொடுத்த 

உயிர்களின் விலைமதிப்பற்ற 

உன்னதம் புரிய உணர்வாளர்கள் 

கைகளில் இருந்து 

கருகிக்கொண்டே போகின்றது 

தனியாய் !!

வீரம் நிறைந்த  உதிரம் 

விழுந்த இடம். உணர்வின் 

 விதைகளற்ற தரைகளோ 

இல்லை  !!

வறண்டுபோன கற்பறைகளோ 

ஒன்றுபடா வழிகளில் 

பலனூறு     விமபங்களின் 

முன் கிடக்கின்றது 

சுவாசம் பெற்று எழந்திட முடியா 

கண்ணீராய்!! 

சொல்லி அடிந்தவர் 

சொல்லும் வித்தையும் 

சொல்லால் அடித்தே 

கொல்லும் உணர்வில் 

பலவழி பதையின் நடுவே 

இனம் மட்டும் ஒன்றாம் 

சொல்லிக்கொள்கின்றனர் 

உண்மையா என தேடிபார்த்தும் 

புரியவில்லை !!

விழியேடு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

பொழுது சாயும் நேரம் 

ஆற்றங்கரை நீரோடு என்ன தேடுகின்றாய் சகி !!

தொலைத்து போன 

இளமை காலம் 

கொண்டு போன சந்தோஷங்களை 

மீண்டும் கொண்டு வந்து 

ரசிக்கிறேன் கிருஷ்ண !!

ஒன்று இரண்டை 

சொல்லு சகி கேட்க 

நீ அறிய ஏடுகள் 

என்னிடம் இல்லை என்றாலும் சொல்லுகிறேன் கேள்!!    

கால்கொலுசு போடும் 

ஆசையில் யாரிடம் கேட்டாலும் 

உடனே வராது என்று 

வெண்டைக்காய்களை 

அன்னைக்கு தெரியாமல் திருடி 

சின்ன சின்னதாய் 

வெட்டி காலில் ஒட்டி 

அழகு  பார்த்த அழகு வருமா 

சொல்லு!!ஒன்றை 

கேட்டு கிடைக்கா  நினைவில் 

ஒன்றுக்கு பதிலாய்  ஒன்றை வைத்து 

மகிழும் பெண்மை !ஒன்றை தேடி 

பலத்தை இலக்கின்றது. பாவம் 

என்பவனும். பரிதாபம் கொள்பவனும் 

உடலை மட்டும் காண்பது 

மட்டும் புரியவில்லை கிருஷ்ணா !!

காலம் கடந்து காவியங்கள் இன்னும் 

மாறவில்லை தானே  பெண்மைக்கு!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்....

சில நொடிகள் 

கூட வேண்டாம் 

ஒரு நொடிகள் போதும் 

நமக்கு பிடித்த 

ஒன்று கிடைத்தால் 

அடுத்த காணமே   

நமக்குள் அனைத்து 

உணர்வும் பூத்து குலுங்க 

அது நமக்குள் இருந்தும் 

பேரும்பாலும் தொலைத்தே 

போனதாய் 

யாரிடமோ தேடிக்கொண்டு 

இருக்கின்றோம்

 நாம்மை தொலைத்து  நம்மை 

தேடி நாம் வாழ