ஒரு நிழலின்
நியாயம் நியமானால்,
ஒரு இருள்
மின்னும் ஒளி,
பல இருளுக்கு
வெளிச்சம்..."
"மெல்லிய தூறல்களால் தான் எத்தனை வலி..."
ஒரு நிழலின்
நியாயம் நியமானால்,
ஒரு இருள்
மின்னும் ஒளி,
பல இருளுக்கு
வெளிச்சம்..."
விதைத்த விதையின் மேல்
நீரை தெளித்து விட்டு
உழவன் இயற்கையின் நிழலில்
காத்திருக்கின்றான்
முத்து ஒன்று
ஓசையில்லா அடியில்
தன்னை மூடிக்கொண்டே
வாழ்கின்றது
தன் மூச்சுக்காற்றை
இழக்கத் துணிந்தவனே
முத்தின் மதிப்பை பெறுகின்றான்
சில நேரங்களில். உயிரோடு
உறவு நடத்தும் யுத்தம்
ஆன்மாவின் ஓசையில்லா
முத்து
பொறுமைகள் வெகுமதியாகலாம்
இழக்கவும் செய்யலாம்!!!
ஏளனம் செய்யும்
உலகாகிற்குள்
எறும்படிகளில் கைகள்
பிடிக்கும் கைப்பிடி
உண்மையின்
கைகளால் கட்டுண்டால்
உறவின் பலம்
பிரியதுடிக்கும் உறவையும்
சேர்த்திட துடிக்கும்
அழகியலின் சிகரம்
இதை எத்த முற்போக்கு
மனிதனாலும் கொடுக்கமுடியா
தமிழின் அறம் அதுவே
நம்மை கட்டிப்போடும்
இல்லறம் இதை புரிந்தவர்
விட்டுகொடுத்து போகின்றார்
புரியாதவர் விட்டுவிட்டு
போகின்றனர்
தவறுகள் கற்றவரகளால்
திருத்தங்கள் திருத்தலம்
ஆகும்!!!
விழுந்து விட்ட
கண்ணாடி சிலை போல்
நம் மனசு
பல நூறு விம்பங்களாய்
மின்னும் நாம் உணர்வுகளின்
விதைகள்
அதில் ஒரு விம்பத்தை
மட்டும் விழுத்தும். அன்பு
நம்மிடம் மட்டும் உள்ளது!!!
விட்டுவிட்டால்.
தவறான உருவைத்தை நமக்கே
உருவாக்கி காட்டிவிடும்
அப்புறம் பொருத்தினால்
அழகிழந்த உருவம்
நாமவோம் அறிவின்
கைகள் தேடட்டும் நம் மனசின்
கண்களை