குட்டிக்குட்டிச் சாரல்....

மதியால் வில்லெடுத்து

 சொல்லால் வளைத்து 

கூறி வைத்தாள்  வில்வித்தை 

காரணனின் வீரம் மேல் 

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்........................,

தோல்விகள் கற்று தரும் 

வலிகளை விட

 ஒரு பெண்ணிற்கு 

பெரிய பாடத்தை 

நம்பிய  ஆண் 

கற்றுகொடுக்கின்றான் 

ஆனால் பெண் தான் 

இன்னும் தன்னை தொலைத்தும் 

நம்ப மறுக்கிறாள் !!

அவள் அறிவு

 ஒரு அறிவாளியை 

உருவாக்கவில்லை 

பல அறிவாளியை 

முட்டாளாய் மாறுகின்றது 

அதை சிந்திக்கும்

 திறன் இருந்தும் 

அவள் இயலாமை அடுத்தவனிடம் 

சிந்திக்க. சொல்லி 

கெஞ்சிகிடக்கின்றது 

சந்திக்கு வந்த துணிவு 

சிந்திக்க முடியாமல் மந்தியில் 

தொங்குகின்றது சிலர் வாழ!!

நட்பின் சாரல்.............,

முற்கள்கிழித்த பாதம்  கொஞ்சம் 

வலிமறக்க 

 துளியோடிய  மனசு  கொஞ்சம் 

நஞ்சை அருந்த தள்ளாடிய மனசை 

 தனிமை  கொன்றதால்  அவள் சரிந்த 

 மனசு சாய்ந்தாட 

கிருஷ்ணன்  வந்ததான் !

இவள்  மீண்டும்  பூக்களின் 

 ராணியாகின்றாள் !! மனிதன் 

தொலைத்து  கொண்டே போகும் 

பலதும்  பத்தும்  இவள்  

வனத்திற்குள்  இல்லை யாரும் 

தேடியெடுக்க   தேடி தொலைத்தவர் 

அன்பின் தேடலும்  அழகாய் பூக்க 

நடப்பின்கையின்  பாதை  

களங்கப்பட கவியமாக்கிட 

கிருஷ்ணன்  பிடித்தான்  அவளின் 

அன்புக்கரத்தை  நட்போடு விழுந்து 

நொறுங்கிய  சின்ன  இதயம் 

உதிர்த்திடும்  உதிரம்  உயிராக 

விழிமூடிய  கனவு  பூப்பூக்க 

கனக்கானும்  இரவு  விழித்திருக்க 

கிருஷன்னா  வந்தான்  அவள் 

தூக்கத்தின்  தாயாக !!

 மரணமதிண்று 

மிஞ்சிய  எச்சங்களின்  பக்கமாய் 

அவள்  விழித்துழி  நிறுத்தும் 

மகிழ்வாக  வனத்தின்  வசந்தமாய் 

கூட வருகின்றான்   முமையில் 

மூச்சிமுட்டியோடும்  சுவாசத்தின் 

வாசம் வீச !!!

நட்பின் சாரல்.............,

காயங்கள்  கற்சிலை 

உளியாகி  எனை பொறிக்க 

  கைபிடித்திட 

கிருஷ்ணா  வந்தான் 

சகியே என் தோள்சாயடியென !

சுகமாய்   இல்லையென்றாலு 

நான்  தனியானா  வனத்திற்குள் 

விளையாடும்  அரக்கனும் 

அஞ்சியோடும்   புள்ளிமான் நனைகின்றேன்

வேட்டையாடும்   வேடனும் 

அச்சப்பட்டு ஓடும் 

  புள்ளிமான்  நானாகி 

புல்லாங்குழல்  இசையின் 

தாலாட்டில்  உறங்கிவிடும் 

குழந்தை யாகின்றேன் 

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்....

மாற்றத்தின்  உணர்வு 

கொஞ்சம்   மனித தன்மையை 

களவாடி   கொண்டோடியதால் 

விம்பங்கள்  விம்மியழுகின்றது 

விதைகளே  பழுதென !!