விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்........................,

 தொட்டு இழுக்கின்றது

 தென்றல் 

கொஞ்சம்  தூரமாய்  ஓடுது

 மனசு 

விட்டிடாது   துடிக்கின்து

  இதயம் 

விட்டுவிட  சொல்லுது 

உணர்வு 

கூடிப்பேசி சிரிக்குது  

நினைவு  

தட்டிநிறுத்தி கால்கள் தொட்டு 

 விளையாடுது 

சாய்ந்தாடும் புற்கள்!கொஞ்சம் 

மறக்கு துளிகள் !

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

வார்த்தைக்குள்  சிக்கிக்கொண்ட 

உறவுகளே!

 

வார்த்தைக்கு  வார்த்தை 

தன்னை  நிருபிக்க 

  வார்த்தையின்றி 

தகராறுக்குள்  தடுக்கி  விழுது 

கேலிக்கூத்தாக்கின்றது!

இங்கே !

ஒற்றை  சுயநலத்தேவை   

வார்த்தைக்கு  கொடுத்த 

உறவே உறவற்று போக  கரணம்!!

 

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

 மனிதனை அடிமைகொள்

வழிகள்  ஆயிரம்! ஆனால் 

இப்போ!!

 அடிமை  கொண்டது 

ஆடம்பரம்!

பணமெனும் கருவி 

பூசும்  வர்ணத்தில் 

 மயங்கி கிடக்கின்றது 

மனிதம்!

  இருப்பவன்  கையில் 

இழந்தவன்  பொம்மையே !

கண்ணுக்குள்  துள்ளும் 

கண்ணீர்த்துளிகள் விழுந்தாலும் 

நின்றாலும்  வேடிக்கை மனிதனுக்கு 

எல்லாம்  ஒன்றே !!

நீ  உண்மைஎனில் போலி 

பொய்யெனில்  நீயே  நல்ல  மனிதன் !