விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

அவள்  !

புதையுண்டபின்னரே 

அவள்!

கைகள்  கண்ணீர் துளிகளை 

ஏந்துகின்றது  !

அவனுக்கு  தான் 

அவள்  இறக்கும்  வரை தெரியாதே  

அவள்!

  தனக்காகவே  வாழ்வதற்கு 

தன்வீடுதேடிவந்தவள்யென !

அவனனுடைய  சிந்தனையில் 

 !தனக்கான சந்தோசங்களை 

தன்னிடமிருந்து  பறிக்கவந்த 

ஒரு  இயந்திரம் 

அம்மா  அப்பா பணமின்றி  

வாங்கி  வைத்த பொருள்  

நன்றாக வேலைசெய்தல் 

போதுமென்று  வாழ்ந்தான் 

அவள்  பாவம்  என்ன செய்வாள் 

புதையும்  வரை காத்திருந்தாள் 

அவனின்  மனசை வெல்ல !!

கீற்றுகுள் இருவிழி தூறல் சாரலில்............,

 புதிய விடியலில்  

 புதிய தொடக்கத்தை 

 ஒரு போராட்டம் தேடுகின்றது!!

 இழந்த  வெளிச்சத்தை ஒரு 

 நிழல் குடைக்குள்  பல 

 வண்ணப்பூக்களின்  திறமை 

வாசம்தேடுகின்றது !  காலம் 

கடந்த  உணர்வின்  உயிர்த்தாகம் 

மீண்டும்  விதைக்கப்படுகின்றது 

ஒற்றைவான் பரப்பில்  பரந்த 

ஆன்மாவின்  சந்தோஷ கண்ணீர்மாலை 

மழையின்சாரலாய்  மொழியை 

நனைக்கின்றது !!

 

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

அவள் வலிகளின் 

 துடிப்பைக்கூட  

புரியாதவனின்  அன்பிற்குள் 

மாட்டிக்கொள்ளும்  பெண்ணிற்கு 

தான் தெரியும் உலகின் 

பெரிய  சொத்தே அப்பாவின் 

அன்பு ஒன்றே  தானென்று !!