விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்........................,

 சுமந்த  கருவை 

 காக்கும் 

பெருமை  கொள்

 பெண்மை 

சிறுமையாகி!  இங்கே 

தனியே!  கிடக்கின்றது 

போற்றும்  சமூகமும் 

தூற்றும்  சமூகமும்

 தூரதேசத்து பார்வையானது  

உண்மை! 

வெளியே  அழகின்  வேடம் 

உள்ளே    வலிகள் 

சுமந்திட  முடியாமல் 

பெண்மைக்குள் போராட்ட 

களம் ! அறிவின் திறனை 

அழித்து 

தாய்மையை  கொன்று

  உயிரை குடிப்பதுவும் உண்மை !! 

காலத்தின்  ஒட் டம் 

அனைத்தையும்  அள்ளிக்கொண்டோடுத்து 

தனியாய் !! சொன்னால் புரியும் 

என்ற பார்வைகள்  குருடாகி 

சொல்லாமல்  ஓடுது  வாழ்க்கை !!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

என்னைத்தேடிக்கொண்ட 

என்னை!

தேடவிடாமல்  திருடிக்கொண்டு 

போன  இயற்க்கை!  

கொடுத்துவிட்டு  போன 

காட்டு முல்லை!  மூடிவைத்தே 

வீசுகின்றது  காடெங்கும் 

என்  வாசத்தை !

விழியேடு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

 தூக்கம் கலையா விழி 

ஓடும்  கைகால்களை 

நில்லென  கெஞ்சியே நிற்க 

வேள்வித்தீயாய்  சுற்றியே 

 எழுப்பியது  கோடைகாலத்து  

ஆதவன் !!

மனதின்  சோர்வினை  சுட்டதோ 

விழித்து கொண்ட என்  விழிகள் 

வாவென கெஞ்சு  என்னை !!