குட்டிக்குட்டிச் சாரல்.....

 இதுகும் கடந்திடும் என்னும் 

நடையில் இருந்த 

நம்பிக்கையின்  உறுதி 

அவள் சென்ற பாதையில் 

அவள் கற்று கொள்ள 

தவறியதில்  அவள் எதுகும் 

மாறிடாது என்ற நம்பிக்கையோடு 

பாதையை தொடர்கின்றாள் !!

நட்பின் சாரல்.............,

 கிருஷ்ணா !!

ஒன்றுமே புரியவில்லை 

தானோ எனக்கும் 

வாழ்க்கையும் காதலும் 

மனிதநாகரிக வெள்ளத்தில் 

மிதக்கின்ற அழுகிபோன 

மரக்கறிக்குள் தக்காளி போல் 

சந்தையில் மிஞ்சிபோன 

பொருட்களை அடித்துக்கொண்டோடிடும் 

மழைநீரை போல் 

ஓடும்  மனித மனம் 

வாழ்வை விட்டு 

காதலை தேடுவதை 

உன்னைபோல் காதலெனென 

உன்னையும் ரதையையும் 

கூடிக்கொண்டு ஓடும் காதல் !!

எங்கே !!

பிறப்பிற்கும் இறப்பிற்கும் 

இடையே வந்து பேசும் இதயம் 

பேசும் காதலை நீயே 

சொல்லு நான் கேட்டிட 

சகி !!

உயிரின் முச்சுக்காற்றில் 

தவழும் சுவாசம் உடலின் தீயில் 

மறைத்திட்டால் என் பிறப்புகள் 

வெறும் மாயாஜின் வடிவமே 

என்பிறப்புக்களில் உயிரோட்டம் 

வாழுமென்றால் அதில் என் 

என் சுவாசமே ராதை 

அந்த வா ராதையின் வடிவில் 

பெண்மை செய்யும் தவமே 

காதல்  

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்.....

 தேடிசொல்லும் 

முரண்களில் இல்லை 

முரண்பாடு  நிழல்களில் 

மறைந்து கொள்ளும்

முகங்களின் அகம் 

சொல்லா முரண்களே 

என்னோடு முரண்பாடு 

இந்த நியத்தில் 

மறைந்த நிழல் 

நியம் கொள்ளாத 

வெளிச்சம் நிழலிலும் 

நியமான முகம் இல்லாத

நிழலின் ஒளி!!இதை புரியா 

நிழலே விளிச்சத்தில் இல்லா 

முகம்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்.....

 அவள் தலையணை 

அதிகம் உப்புநீரை 

அருந்தியதால் 

உப்புநீரையே குடிநீரென 

நம்பி அருந்துகின்றது. 

அவள் 

தோய்க்கும் பொழுதுகளில் 

அது உப்புநீரின் இழப்பால் 

அழுகின்றது !!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்.....

 அவள் கண்ணீர்துளிக்கு 

தெரிய வில்லையே  அதன் 

வெளிப்பாட்டால் பெண்மையை 

புரிந்து கொள்ளும். 

இதயம்  என்றும் இருப்பதில்லை 

இருந்தாலும் புரிவதில்லை 

கூடயிருந்தாலும்   கேலிபேசும் 

மனிதனே உறவு என்று