முழு அமாவாசை
ஒற்றை இரவில்
தூக்கம் இல்லாமல்
தனித்து நின்றவள் கண்ணில்
விழுந்தது நட்சத்திர வெளிச்சம்!!!
"மெல்லிய தூறல்களால் தான் எத்தனை வலி..."
முழு அமாவாசை
ஒற்றை இரவில்
தூக்கம் இல்லாமல்
தனித்து நின்றவள் கண்ணில்
விழுந்தது நட்சத்திர வெளிச்சம்!!!
சகி!! பூக்களின் உயிர்
பறிக்கும் வரை
இதுவே அதன் விதி!!
ஒன்றை கொன்று ஒன்று
வாழும் நியதியே உயிரின்
படைப்பு !! நீ குழப்பத்தில் உள்ளாய்
அதுவே உன் கேள்விக்கு
இல்லை பதில்!!
புரிகின்றது நண்பா
வாழ்க்கை வீழ்த்திடும்
வேகம் நாம் எழும்பிட வரும்
குழப்பம் மீண்டும் நம்பிக்கை
கொள்வதும் கடினம்
அன்பிற்கும் வேசத்திற்கும்
வித்தியாசம் காண குழப்பம்
ஒருவர் தனக்காய் தேடும்
சந்தோசம் மற்றவருக்கு
துன்பம் தரும் என்ற துன்பம்
என்னை விதியாய் திறத்துகின்றது
மதியால் வென்றாலும் புரியா
மனிதன் விதியோடு மோதுகின்றான்
என்ன செய்ய முடியும்!!
சகி !!
தனக்காக சிந்திப்பவன்
எப்பவும் சுனலமாகவே இருப்பான்
நீ எல்லோருக்கவும் சிந்திப்பதால்
குழப்பம் கொள்கின்றாய்
உனக்கா சிந்தித்து பார் தவறுகளும்
சரியாய் தெரியும் அப்போ அவனும்
உயந்தவன் ஆவான்
வேண்டாம் நண்பா
ஒருவர் அழும் கண்ணீருக்கு
இல்லை வில்லை ஆனால் அந்த
பாவம் நம்மை கூட்டி செல்லலும்
பாதை வேண்டாம் மனிதனாய்
வாழா விட்டாலும் ஒரு
மின்மினி பூச்சி போல் வாழ்வோம் !!
கருவிழி
இருளுக்குள்
மழைத்துளியின்
முத்தம்
என் கண்ணத்தின்
கண்ணீர்த்துளி
வானம் தந்த சீதனம்!!
கனவே !!
நீ பேசாதே என்னோடு
நான் விழுத இடம்
தரையென்றால் எழுந்திடுவேன்
நான் புதைகுழிக்குள்
புதைந்து கொண்டு
இருக்கின்றேன்
காப்பாற்றும் இறைவன்.
கல்லின் வடிவில்
என் முன்னே
நீயோ
தூக்கத்தை கெடுக்கின்றாய்
சகி !!
காற்றோடு நாணல்
சாய்ந்தாடும் கரையில் நின்று
நின்றாடும் தென்றலோடு
வந்தாடும் மயில் போல்
உன்னை சுற்றிய
இலையுதிர்காலத்து
இலைகளின் நடுவே அமர்ந்து
காலால் கோலாமா சகி !!
உனக்கா ஒன்று. கொண்டுவந்தேன்
பார் !!
கடல் ஆடும். அலைபோல்
விளையாடும் வாழ்வில்
நிலையான கற்பனையில்
நியாமற்று போன
கனைவினை நினைத்தபடி
இருக்கின்றேன் கிருஷ்ணா !!
எங்கே காட்டு பார்க்கலாம்
நீ நின்றாடிய வயதில்
ஆசைப் பட்டு போட்ட
கால்கொலுசினை போல்
ஒன்று !!
நீ நிறாட முடியா. கலாமத்தில்
கொண்டுவந்தேன். உனக்காய்
இப்போ பார் சகி !!
அடடா !!
கால்களில் தங்கத்தை
போட்டு அழகு பார்க்கும் காலமதில்
என் மனதின் மென்மைபோல்
நீ மல்லிகை மொட்டெடுத்து.
காலுக்கு ஒர் கொலுசை
எனக்கா தொடுத்து
எடுத்து வந்தாயா கிருஷ்ணா !!
அற்புதம் !!!
வாசம் பேசும் வனத்தின்
நடுவே வாசம் வீசும் உன் கால்கொலுசு
பேசும் அன்பு என்னை மீண்டும்
குழந்தையாய் துளிக்குதித்தாட
சொல்லுது மண்ணில் !!
கிருஷ்ணா தொலைந்து போன
வாழ்வில் தொலைக்க பட்ட
வாசம் !என் பாதங்களில்
உயிர் பெறுகின்றது உன்னால் தான்!!!