நாம் தழிழரொன எழுந்திட்ட
சிங்களே!
ஆறுசுவை உண்டு அடுத்தவருக்காய்
பேசி!நாட்காட்டிகள் கிழிக்கும்
நாதியற்ற கொள்கைகளை வைத்து
நாலுகால் கதிரையில் அமர்த்து
ஐயா !நீங்கள் சிறையான
தேசத்தில் எந்தகொடியேற்றபோகின்றீர்கள்!!
அபயமான தழிழாகி தேசத்ரோகியாகி
சட்டவிரோதக்கும்பலாகி தீவிரவாதியாகி
தெருவில் விடபட்ட தழிழை நேசித்த
தமிழனாய்யிருந்தால் ஓன்றுமை
ஒன்றே வேதமெனயெடுத்து
ஒன்றையாவது அகற்றியிருபோமே!!
ஆளுமை கட்சியிடம் போராடி!!
நாளைய முத்துகள் இன்றைசொத்தையாகி
போதையில் விழுந்து காமத்தேன் குடித்து
சகதியில் சருகுகின்றதை பார்த்தும்
தமிழா !நீ தழிழனாய் இருந்தும்
குருடனாய் வாழும்போது
கட்சியமதைத்து சட்டசபைபோய்
வெட்டியாய் கத்தியெதைசாதிக்க போகிறாய்!!
தன்னை தானே இழிவுபடுத்தி எதிராலியை
உத்தமனாய் உயர்தி தமிழை பதவிக்காய்
பேசுவதை விட
தழிழா நீ அரசியல் ஊமையாகிவிடு!!
சாதிக்க முடியா தேசத்தில் தொலைத்திட
எம்மை ஓர் தலைவன் தேடியெடுக்கம் வரையாவது
அடிமைமண்ணின் ஆடம்பரமாளிகைக்காக
நம் மாவீரகள் சாம்பலை அத்திவரமாக்காதிருப்போம்!!!
இடை நிற்கும் அன்பு
போது 
தெரியவேண்டுமா! உன்
பிடிங்கிய போது வலிக்கவில்லை
பலவீணங்கள் ஒவ்வொரு
ஒரு துன்பத்தின் கைக்குட்டை
இதயமட்டும் துடிக்கின்றது
திறப்பது மதியென்றால்
தெரிந்தால் 
அதன் மேல் அக்கரைகொள்பவன்
அதிகம் வலிக்கின்றதே
எல்லாம் இழந்தவர்கள்
நீ காப்பாத்திட தவரும் போதே
அவர் அவருக்கு தேவை!
யாருமில்லை காத்திட
துடிக்குது என் இதயம் உன்னைத்தேடி
உன்னைத்தேடுகின்றது
தொலைத்தவன் நீயே யென்பதால்
சுமையின்வலி அழுதுகொண்டே 
நிச்சக்கபட்டாலும் ஏனோ
துடிப்பின்றி தவிக்கின்றது
என்னையழித்து எடுத்து கெடுத்ததை
வரும்ஒவ்வொரு ஏமாற்றதிற்கும்
எவ்வளவு காலம் பிரித்தாலும்
வாரீர் காத்துக்கண்கள் அழுது
யாசகம் கேட்டாள் யாசிப்பான்னென்று
உயிராகி !என் விழிகளின் 
வலிகளை யாரோ கூறுகையில்
உன் மௌனங்களே
உன்னையன்றி என்னிடம்
மடிப்பை பார்த்து விழுந்த
பிணியும்
முடிவாக்கி முகவுரையெழுதாதே
முதுமையே வந்ததாலும்
காகிதக்கிறுகள்கள் 
கற்பனையாய் ஆண்மையை
வரை பலர் பேசுகின்றனர்
என்னைத் வாட்டிடும் நிழலின்