விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

எதை எதையே

 பேசி போகும் 

காலத்தை கொஞ்சம் 

நேசிக்க செய்தால் 

என்ன ?

அருகருகே இருந்தும் 

பேசமால் வாடும்
தனிமையை கொஞ்சம்
உடைதெறிந்திட்டால்

 என்ன?

வீன்வாதம் 

பிடிவாதம் விட்டு
கொஞ்சம் 

அன்பை பகிர்ந்தால்
என்ன ?

நேசத்தையும் நேசிக்க
கொஞ்சம்

 நேரத்தை தேடினால்
என்ன ?

இறைவனும்  

கடனாய் வாழ்ந்திட
தேடிடும் வாழ்கை 

எங்கேயென
சிந்தித்தால் தான்என்ன?

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

சொல்லிடமுடியா பந்தம்

சொல்லில் அடங்காக உணர்வு

தொட்டுப்பேசி மகிழ்ந்திட

 முடியா தடை!!உன்னைக்கண்டே

கண்கள்  புன்னகைக்கும் ஏனோ

இதயமலராய்விழிகள் கேட்க்கும் தானாய்

எதிரே காணும் நெடி

வார்தையற்ற மொளனங்கள்

பேசும் இருந்தும்

எதிர்எதிரே தடைகளாய்

தள்ளியே நின்றிடும்

 உறவு!

உறவென சொல்லிட 

வார்தைகள் கெஞ்சும் 

மாயங்கள் நிறைந்த

வாழ்வில் காத்திடும்  மௌனம்

உறவென்பது நேசமானால்

அனாதைகள் தோன்றாது 

கண்மணி

தவறு திருந்தும் போது 

மலரும்உறவிலும்  

வசந்தங்கள் தோன்றலாம்!

கண்மணி!!!

கீற்றுகுள் இருவிழி தூறல் சாறலில்............,

தென்றல் தொட்ட தென்னகீற்றை
குண்டுகள் தொட்டு எரிக்கும்
தினம் தினம் முடிவாய்!!
கொள்வதே கொள்கையென
மனிதம் அழையுது   தனியாய்

இருப்பதை மறந்து  காப்பதையாறியாது
கொலையாளனிடம் சென்று கருனைமனு
அளிக்கு  பாக்கள்

மனுதர்மங்கள் எழுந்து வெற்றிமாலையணிய
பணத்திற்காய் அலைகின்றது புதிதாய்
எதைசொன்னாலும் சிந்திக்கா ஒர்
இனம் உணர்சிக்குகள் அடைபட்டு
ஏதோ சொல்லுது காப்பதாய்!!
கொள்கையுமின்றி வழிநடத்தலுமின்றி
மிருகங்களாய் மாறிடும் மனிதனின்
தேடல் சொல்லுது உலகையழிப்பதே
எமது வெற்றியென
இதில் சுயமிழந்த  சுயம் சுயங்களை
காக்க சுயமாய் செய்திடுவது எதை!!!

சிந்தும்நீரால் சிதறும் சாரல்.........,

அத்தையவள் பெற்றெடுத்த முத்தாராம்
தன்னம் தனியே  வந்தது அயல்நாடு
பொத்திகாத்திட்ட  பொக்கிசம்

ஆயிரம் ஆசைகளை சுமந்து வாழ்ந்தான்
தனியே!!படித்தான் வாழ்கையும்

தோன்றது இன்று தெரியாமல் போனது
எமக்கும்!சிறந்தன் மென்மையானவன்
தனக்குள் தானே சிறைப்பட்டு
போராடிய  வாழ்கை தூரமும்   துயரமாய்
 நின்றது இப்போ
அத்தனையும் தாங்கி காத்து உன்னதாமாகவே

வளர்த்திட்ட அத்தையும் தவிக்கின்றாள்
இழந்தமகனை எண்ணி விதியதன் முன்னே
அந்தனை உயிரும் பொம்மையே!!!

என் இலக்கணபிழைகளில் ஓர் இலக்கியம்,

வானத்துமின்மீன்களே
எந்தன் உயிர் உறங்கினால்
எழுந்திட சொல்லுங்களேன்!
கொஞ்சம்!!
ஆயிரம் ஆசைகளோடு காத்திருகின்றேன்
அவளின் முகம் காண  இருந்தும் அவள்
என்னை மறந்திட்டாள் இன்று
அன்னையர் தினமாம்!!


ரோசாவிற்கு முகம்கொடுத்து
 குழந்தையாய் என்கைகளில்  மலர்ந்தவள்
 மலர்கள்போல் உதிர்திட்டாள் என்மடியிலிருந்து

எனக்கு தய்மையை தந்தவள் கொண்டாடிடாது
சென்றுவிட்டாள் என்னை விட்டு
இன்றைய பொழுதில்லாவதுஎன்னை பார்த்திட
வந்திட்டு போக சொல்லுங்களேன்!!

அதிகாலை கனவில் இல்லை அண்ணன்
அவன் மலராகவும் தரவில்லை அதனால்
தேடுகின்றேன் அவளை  இன்றையநாளின்
பரிசுபொருளாய் வந்தாள் அதனால் தானே
என்னை விட்டு தொலைந்திட்டாள்

எல்லாம் தெரிந்தும் தேடுகின்றது இதயம்
இன்னாலில் என்றும் அவளை!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

முகமின்றி 

முகவரியுமின்றி
கல்லறை வாசலில் 

காத்திருக்கின்றேன்
நேசித்தவன் 

வைத்து சென்ற ஒற்றை
ரோசாவாய்!!!

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

ஆண்டுகள் ஓடின ஓடின தாயே

இளமையும் சேர்ந்து ஓடின பெற்றதால்

பெருமைகொண்டு தனிமையாய்

தவித்தபோதும் மற்றவர் கேலிபேசிடா

வார்தைகளை பெற்றதால் சொல்கின்றாய்

பிள்ளைகள் கேட்கின்றோம்  ஐந்தை பெற்று

ஒன்றையில் நிக்கின்றாய்  குரல்களை

கேட்டேகுறைகளை மறக்கின்றாய்
நியங்கள் தொலைந்தும் நிழலின்றி
தவித்தும் தற்பொருமை கொள்கின்றாய்

அருகிருந்து ஆசைகளை செய்யமலே
பணம் கொடுத்து பாசத்தை பரிசளிக்கின்றோம்
நித்தம் நித்தம்  எம் அழைபிற்காய்
காத்திருந்து வேலைசுமையென சொல்லி
உன்னையே ஏமாற்றி கொள்கின்றாய்
அன்பே  விற்பனை பொருளானது தாயே


அவர் அவர் ஆசைகளை தேடியலைகின்றர்
அருகே இருபவர் யாரையும் நேசிக்கநேரமில்லை
ஒடிடும் கால்கூட முதுமை தாண்டி நிற்பதில்லை
இதில் பொய்களை நம்பியே உயிர்கள் நகர்கின்றது
நேசம் எங்கே உறவு எங்கே வாழ்கை எங்கே தாயே
கருணைகொள்ள!!!!!

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

குழந்தையாய் சிலநெடி 

உந்தன் மடிசாயும் போதே 

என் சுமைகள் சுகமாகின்றது  

உந்தன் கரம்
என் தலைகோதும் போதே

 என் சிந்தனைக்குள் 

கண்ணீர்துளி புன்ளகை
வரம்பெற்று எழுகின்றது 

நீ  சில. நிமிடம் 

தாய்யாய் மாறும் போதே

மீண்டும். என் உயிர் 

சுவாசிக்க தொடங்குகின்றது
நீ இல்லையெனில் 

நான் இந்த மண்ணில்
நிழாய் நிரத்தரமாகிபோயிருப்பேன்!!!

என் இலக்கணபிழைகளில் ஓர் இலக்கியம்,

எந்தனைவருடமடி
உந்தன்பிரிவு  ஒற்றை
நினைவு கூட அழியவில்லையடி
எனக்குள்  என்ன மாற்றங்கள்
என்ன வாழ்கை ஒன்றுமே தோன்றவில்லை
இருந்தும் என்னிடம் ஒரு தனிமை
 எனக்காய் தொடருதடி

ஏதோ ஒரு சந்தோசம் நிலவின்
உயரத்தில் கிட்டாமலே நிழயா என்
பின்னே தொடருதடி
இசையாய் வந்தாய் இறைவன்
கொடுத்த செல்வமாய் இருந்தாய்
எல்லாம் எங்கே என தேடினேன்
பிரிவில் பிரித்தெடுத்துவிட்டாய்
 என புரிந்தது எனக்கும்
உந்தன் பொம்மையாய் நான்
யாரோ கூறிடும் அன்பினை தேடியபடி!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

என்சுவாசக்காற்றை யாரோ

எடுத்து சொல்ல நிலைதடுமாறி

என் உடல் போராட நொடியில்

ஒரு கரத்தின் அணைப்பில்  அலைக்குள்

சிக்கி கரைத்தொட்ட மூச்சினைப்போல் 

தோன்றியது எனக்கு !!விழிகள்

திறக்க அணைத்தது நீயாக இருந்தாய்

என் உயிரோ!!அதிர்ச்சியில் விழிகள் மூடினேன்!

மீணடும்!!!

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

அறமதன் சிறப்பாம்
அருகருகே பிரிவாம்
எதைஎதையே கொண்டு
இணைப்பாம் தனித்னியே தேடலாம்
ரசித்திட முடியாப்பார்வையாம்
ரசனைகள் தேற்று
தேடியலைகின்ற உறவாம்

எதைஎதையே கொடுத்து  காத்திட துடிப்பாம்
கடசிவரை கருணையற்ற அழிப்பாம்
கொடுமையும் கொலையும்
தற்காலபெருமையாம்
இருந்தாலும்  புரிந்திடமுடியா
கைபிடிப்பாம் இருவர் தேற்று
மற்றவர் எழுதிடும் தொடர்கதையும்
இதுவாம்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

கண்னை மூடிடமுடியா
கனவாய் நீயே வந்தாய் 

இருந்தும்  நினைவுகளில்

 பேசியே வாழும்
நிலவு நானானேன்!!!

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................

என் பாதச்சுவடுகள்

 எங்கும் மரணத்துளிகள் 

என்னை  மறைத்திட

எனக்குள்  மறைந்திட

இறைவன்  எழுதிய  விதியை 
மூடிய

சுவாசகாற்றை

சுவாசிக்க
கற்றதால் நேசம்

எழுதிய
கண்ணீர்க்கதையானேன்!

யாரும் பெறமுடியா
சிலுயின் பாரம்!!!

இறக்கிட முடியா
சுமை !

புரிந்திட யாருமில்லா 

தனிமைகாடு!!
பரிகாசக்கண்கள்

பறித்திட முடியா  புன்னகை

மறைந்திட விழுந்திடும்
கண்ணீர்துளி!எனக்காய 

இறைவன் தந்த நன்கொடை!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

காரணமின்றி வெறுப்பதும்
காரணம் தேடி நேசிபதும்

காரணசொல்லாது பிரிவதும்
 நெடிபொழுது வாழ்கையின்
தடைபொழுதாகின்றது!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

கார்கூந்தல் அலைமோத

கருவிழி ஈர்ப்பில்  பேசியது

மனசு கருமேக கூடைக்குள்

நின்றபடி

அழகிய மனசின்கைபிடிக்குள்

சிக்கியே உலகின் உணர்வை!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

மடிதனில் மலர்ந்து
இதயமதன் உயிர்கலந்து
நினைவோடு கைபிடித்து

கனவோடு உறவாடி கவிதுளியாய்
உயிர்பெற்று காத்திருத்த பூ வோ
மறுபடியும் மடிதரவழியின்றிபோனதடி
மலருக்கு!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

இதயங்கள் பேசுமொழி
விழிகளுக்கு புரிந்த மொழி
விழிகள் சொல்லும் காதல் மொழி
மனசுகேட்கும் உணர்வின் மொழி
மனதோடு சண்டையிடும் மௌனமொழி
அறிவிடம் சிறைபட்ட காதல் மொழி !!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

என்னை உருக்கி உந்தன்

வடிவானேன் எந்தன் மதியில்

உந்தன் அழகு  சிந்திடும் புன்னகைக்கு

சொந்தமாகின்றது!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

என்னையே ஏமாற்றி என்னை
மறந்திட  ஒய்வில்ல பொழுதுகளை
தேடினோன் ஒய்வான அந்த மரணம்
வருவரை ஆசைகனவுபோல் அழியுது
நினைவின்றி நாட்கள்  யார் யாரோ
தரும் காயங்களை ஏந்தியபடியே

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

விரக்கியதன்  விவாதம்
விழுந்தவுடனும். வருவதில்லை

தொலைந்தவாழ்கையும்

பேசுவதில்லை
சோம்பலாலும் எழுதவில்லை 

பட்டகாயங்களுக்காக

வார்தையாகவுமில்லை

நம்பிக்கையை  யார் யாரோ

மீண்டும்  மீண்டும் ஏமாற்றும்

போதே 

தன்னையும் மீறி!!!தனக்காய்

துடிக்கும் வார்த்தையே விரத்தியானா

வாதமாகின்றது!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

இதயங்ளே கொஞ்சம்

நேசிக்கற்றிடுங்கள்
போதிமரவேண்டாம் 

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

சூனியகாரயிடம் மாடிக்கொண்ட

மந்திரகோலானாது  இயங்களோடு

   தோன்றும் நேசம்