விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

மூடிய கதவுகளை உடைத்திட்ட
பெண்மை தனிவழி  தேடிக்கொள்ள
தனியாக நிற்கின்றது கற்பனைகள்
மட்டும்!!
பெண்மை  கற்றிட்ட  முட்டாகளாய்
சித்தரித்தவரோ! சிந்திக்கின்றதே
கதைக்களம்

நித்தம் நித்தம் பார்த்தே
சிந்திக்க தவறியே பெண்மை கூடத்தில்
கூட்டமாய் விடுதலையை பேசியே
கற்பனை பொய்களை தன்னில் சுமக்கின்றது
பாதையும் பிழையாக கற்பனையும் பிழையாக
விடுதலை மட்டும் கடனாய் கேட்கின்றது
பெண்ணின் உணர்வுகளை
படைத்தவன் கல்லாக படித்தவன் உளியாக
செதுக்கவே உடைகின்றது உயிரற்றே
இருந்தும் வாழ்கை எப்படி  உயிரின்
 பொதுவிதியில்  எடுப்பதுவும் கொடுபதுவுமாய்
அழிப்பதனாலே  வாழ்கின்றது!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

சிலர் வாழ்கையை இறைவன்

முற்களை கொண்டு எழுதி விட்டானே 

 அழித்திட முடியா வலிகளும் காயங்களுமே 

விதியாகின்றதே!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

தென்றல்  என்னைத்தொட
கவலைகள் விழியைத் தொட
உயிரை உயிரோ தொட

விழிகள் முடி இதழ்கள்
திறந்தது  இதயத்தின்
உணர்வைச் சொல்ல  !!! 

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

பலதும் பத்தும்  பதறாய் பறக்க
நியமும்கற்பனையும் பொறுபற்றே
 தோன்ற
 தாயும் சேயும் உறவிற்குள்
 புள்ளியாய் இணைத்திடாதே சிதைய
தேவையே பாசமாக

கொடுப்பவரோ உயந்தவராக
 இருபவரோ சிறந்தவராக
இழந்தே கற்பனையில் சிரிக்கின்றது
வாழ்கை
 நம்மை இழந்து  வெளியே!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

உயிர்பாவை

 உணர்வினை அழித்து

 கற்சிலைக்கு  அழக்காரம்
சக்திதனை  அழித்து

 சக்திகொடுத்திட
அர்சனைகள் கோடி!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

நினைவுத்துளியணைத்திட
நிலைக்கண்ணாடி ரசித்திட

அழகு நிலா

 மலர்ந்தது மேகத்தையுடைத்து!!

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

தேடித்தேடியழைகின்றாய்
காதலை எங்கோ தொலைந்தது
என தெரியாமலே!! ஒற்றை சொல்லை
சொல்லகிடைத்த நேரத்தை தொலைத்தால்
தேடுகின்றாய்  உன் காதலை!உன்னிடம்
இருபதையறியாமலே!!

உன்னைத் தவிர உந்தன்
வாழ்கை எந்தன்  கையில்யென
எழுந்த  நிமிடம் தொலைந்தால்  தேடுகின்றாய்
உன் காதலை உன்னிடமிருபதையறியாமலே

பக்கத்தில் இருந்ததை பார்த்திட மறந்தே
தூரத்தில் தேடிய கற்பனையால் தொலந்த
உண்மையதனை ஏற்காத நிமிடதால்
தேடுகின்றாய்  உன் காதலை உன்னிடம்
இருபதையறியாமலே

உலகத்தைநினைத்தே உன்னை தொலைத்தே
நினைவில் எழுதி நியத்தை தொலைத்தே உன்
காதலை தேடுகின்றாய்  உன்னிடமிருபதையறியாமலே
வாழ்கையை வெறுத்தே காதலை தனியாய்
தேடுகின்றாய் உன் வாழ்கையே காதலெனயறிமலே!!!

விழியேடு மாமன் மொழி பேசும் சாரல்.......................,

நிலவானம் மொழிநிலா
கவிப்பொழுது காணதுடித்த மாமன்
உருவம் கரைகடந்து வந்தேன்
காதல்மொழியெடுத்து

 தொலைந்த வானவில் வர்ணதின்வில் போல்
தொடமுடியாது காதலென காதலை
தொலைத்திட:டு தொலைவான நிலவாய்
கற்னைக்குள் தொலைந்த உருவம்
நியமாய் உயிர்பெற்றதேனே
தனைமறந்து
மரித்திட்ட மரிக்கொழுத்தின் வாசம்
மயக்கிட செய்யத்திட்டதே  மாமன்
கனவிற்குள்  தன்
அறிவினை உயர்வென எண்ணி
அறியாமல் போன காதல்
அறியாமல் அறியாமையாக்கியதே
உணர்விற்குள்  உயிர் பெற்றததே
என் உருவம் காதலாய்

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

உன் கற்பனை பொய்களிலாவது
என்னை சந்தோசமாக வடிவமைத்து

பொய்யேயெனிலும்  ரசிக்க வைக்கும்
உனக்காய் என் புன்னகையை தருகின்றேன்

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

இதயக்கோவில் கருவறைசாமியாய்
என் மாமனே

 நிறைந்து  இருந்தான்
அழகாய் !

 காற்றேடு கதைபேசி
மலரோடு விளையாடி

 தனியான நினைவாக!!

நானேயானேன் மாமன்

பிரிவென்றை தந்ததால்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

மாதங்கள் ஆண்டாக காலங்களின்
கொலைதனில் கற்பனைதலையணை

அணைப்பில் ஏங்கு  கனவு கண்டுகொள்ளா
தேவைகளின் சமாதியில்!!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

அழமர விழுதில் ஊஞ்சலாடும்
சந்தோசத்தின் ஆட்டம்

நிழலதனின் நிறைவில் அழிகின்றது
வேரதனில் பிடித்துக்கொண்ட பிடிவாதம்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

எனக்கான சந்தோஷம்

 இந்த மண்ணில் 

 எதுகுமில்லையென 

தெரிந்த பின்னரும்
எனக்கான  சந்தோசத்தை 

எதற்கா என் இதயம்  

எதிர்பார்தே  காத்திருக்கு!

 இது தான் உணர்வோ  

ஏமாறவே   இயங்கி 

ஏங்குகின்றதே  இதயம் 

முட்டாளாய்!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

என்னைத் தொலைத்த 

நிமிடத்திலிருந்து

என்னைக்கான தவமிருக்கின்றேன்

மீண்டும் என்னை

 உயிருடன் மீட்டிடலாம்

என்ற நம்பிக்கையேடு!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

சிந்திக்க சிந்திக்க

தோல்விகளும் சந்திக்க சந்திக்க
வருகின்றது என்னையே!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

விட்டுக்கொடுத்திட முடியாமலே

விட்டுப்போகின்றது காதல்
கூட்டைவிட்டு 

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

வயதினைக்கடக்கின்றது 

 உடல் 

மனதினை கடந்திட 

முடியாது

 தவிக்கின்றது முதுமை!!!
தவறுகளை தட்டிச்சொல்கின்றது 

சிந்தனை 

தள்ளிநின்று தவறுக்குள்
விளையாடுகின்றது

 உணர்ச்சி!!
மதித்திடுயென சொல்கின்றது

 பண்பாடு  

பக்குவம் அற்ற மிருகங்களை 

மன்னித்திட முடியாது
தவிக்கின்றது  அறிவு  

இருந்தும்  இதையே  தேடிகாண்கின்றது 

  வாழ்க்கை !!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

இல்லறத்தின்

 அர்தங்களை கற்பனைகள் 

போட்டு போட்டுஅழிக்கின்றது 

காலத்தின் 

கோலங்களாய்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

தவமாய் தவமிருந்து 

கிடைத்த வரங்கள் கொஞ்சமாய்

கொஞ்சிடத் தேடுவதோ 

 தாய்மடியே !!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

கண்ணிமணியெல்லாம் கண்ணீருக்கு

மட்டுமே சொந்தமானவர் தானே

சிந்னைகளில் கூட கரைக்கின்றனர்

மணிகளாய்!!!

விழி கண்டு மொழி பேசும் சாரல்.......................,

சனியவன் கண்களுக்குள் 

காலகாலமாய் சிக்கிக்கொண்ட 

பெண்ணிவளே!

பிடித்தால் விட்டுவிடுவான் 

என்றார்கள்!!

ஆனால்  விடாதே 

பற்றிக்கொண்ட காதலும் ஏனோ

கறுப்பாய் பிறந்ததால் கறுத்தவனுக்கு
கடசிவரை பிடித்த பெண்ணிவளே!

தொடர்கின்றானே பிரியா  நிழலாய் 

படிப்பேயில்லா பமரபெண்ணிவள் ஆனால்

சுற்றுகின்றானே இருள்போல்  இவளோடு  !

இவள் மனிதனைப் படித்திடவே

 சுற்றுகின்றானோ சாபங்களாய் !

பரதேசிவாழ்கையில் எடுத்தே போக
எதுகுமில்லையே   என்றார்கள் இருந்தும்  

ஏன் வந்தான் என்னோடு

 சுற்றினால் பலன் பெற்றிடலாம்
என்றார்கள்  

நான்  அவனை நம்பியே

சுற்றியே முதுமைகொண்டேன்

இருந்தும்  ஏன் என்னை விடாதே
பிடித்தே சுற்றுகின்றான் !!பிறர் தவறை 

பார்ராமல்

யார்யாரே அவனால் உச்சம் காண
உச்சம்தலை விதியாய் என்னையே
பற்றினானே 

பாவமாய்தோன்றுது எனக்கும்!

அவனை எண்ணுகையில்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

என்னை தொல்லையென்றவன்
தொலைத்து விட்டு போனான்

இல்லையென்றவன் என் முதுமையின்
கையொன்றானான்!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

யாரோ கிறுக்கிய கனவினை

ரசித்தபடி போகின்றது நிலா

இருளோடு!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

தேடிப்பார்த்தேன் பிறப்பின்
பாவத்தை தொலைந்தே போனது

என் தலையெழுத்தின்  பக்கங்கள்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

தோல்விகளை கண்டு கலங்காதே
எதிர்த்தே விளையாடியதால்
இல்லையென இருப்பவன் அதனையே
பரிசாய் தந்துகொண்டேயிருக்கின்றான்
எனக்காய் அவன் சலிக்கவில்லை எனக்கு
வாழ்கை சலிப்பானது!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

என்னை ஏமாற்றியதால் தன்னை
மறைந்தவர் சொன்ன பொய்யினை
அமதியாய் கேட்டதால் நான் ஏமாற்றியதை
அறியவில்லையென சந்தோசத்தோடு
போனவர் முகம் பார்த்தே அப்பாவியாய்
நின்றுவிட்டேன்!!!

குட்டிக்குட்டிச் சாரல்......,

ஒற்றை ஆசை உயிரியாய்

எனக்குள் தோற்றது !

எந்தனை

நாள் கனவு அது சட்டென பறிபோனபோது தான்

 எண்ணினேன் யார்  வந்தாலும்

தேற்பதே  என்விதியென!!!